بعد از پدر مردند . ( نك : لب التواريخ ، صص 341 - 336 ) ص 349 احمد تفتازانى ( 43 ) احمد تفتازانى ملّقب به سيف الدّين از بزرگان دين و از اجلهء سادات خراسان ، در اواخر قرن نهم و اوايل قرن دهم مىزيست . وى در امانت‌دارى ، دين‌دارى و پرهيزكارى به غايت معروف و در علوم عقلى و نقلى سرآمد علماى زمان خود محسوب مىشد . بنا به نوشتهء خواندمير « اصحاب درس و فتوى مشمول مرحمت شاملش بودند و ارباب زهد و تقوى از باطن فيّاض او اقتباس انوار سعادت مىنمودند » . تفتازانى در بين سلاطين و امراى عصر خود از احترام خاصّى برخوردار بود تا جائى كه در مواقع ضرورى نصيحت و راهنمايى شاهزادگان ، امرا و حاكمان بر عهدهء وى گذاشته مىشد و هم‌چنين عقد نكاح شاهزادگان توسط وى انجام مىگرفت . تفتازانى پس از مرگ پدر خود مولانا قطب الدّين يحيى بن مولانا محمد بن مولانا سعد الملة مسعود تفتازانى به امر شيخ الاسلامى پرداخت و قريب سى سال در خراسان عهده‌دار اين مقام بود . تفتازانى در جنگ شيبك خان و شاه اسماعيل در مجلس مشورتى كه با حضور سادات و موالى و اعيان و افرادى چون امير نظام الدّين عبد القادر مشهدى و سيّد غياث الدّين محمد بن امير جلال الدّين يوسف رازى كه در دار السيادهء سلطانيه ترتيب داده شده بود ، شركت داشت . وى پس از شكست شيبك خان ( 916 ق . ) به واسطهء سعايت و بدگويى مغرضين به فرمان شاه اسماعيل مورد غضب و مؤاخذه و مصادرهء اموال قرار گرفت و سرانجام به دستور شاه اسماعيل به قتل رسيد . مدرسه‌اى كه نزديك مسجد جامع هرات در نواحى درب خليفتان واقع است ، از آثار او است . نظام الدّين عبد العلى بيرجندى منجم و جغرافىدان از شاگردان وى بود . از آثار تفتازانى مىتوان به رسالة الصيد و حاشيه‌اى بر شرح تلخيص جدّ خود سعد الدّين تفتازانى اشاره كرد .